DWALEND LICHT
De inspiratie voor Dwalend Licht
Hulshorst, als vergeten ijzer
is uw naam, binnen de dennen
en de bitter conferen,
roest uw station;
waar de spoortrein naar het noorden
met een godverlaten knars
stilhoudt, niemand uitlaat
niemand inlaat, o minuten,
dat ik hoor het weinig waaien
als een oeroude legende
uit uw bossen: barse bende
rovers, rans en ruw
uit het witte veluwhart.
Gerrit Achterberg
Dit gedicht op de muur van het oude station van Hulshorst verwoord de liefde die ik voel voor de Veluwe en het Hulshorsterzand in het bijzonder.
Voor mij is het niet moeilijk aan te wijzen waar het 'Veluwe gevoel' begon, dat was hier, op deze plek.
Op het voormalig landgoed Leuvenhorst - nabij station Hulshorst - heb ik een twintigtal jaren de zomervakanties doorgebracht. In alle eenvoud in een tent, volledig gespeend van modern 'comfort' allŽŽn een pomp voor water, meer was er niet. Meer was niet nodig.
Deze bijna ascetische manier van de vakantie doorbrengen. Vrij tussen de bomen, het zand en de wolken luchten heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt.
En hoewel het toen al niet meer zo stil was als in het gedicht van Achterberg beschreven. Was het invallen van de schemer laat in de zomeravond voor mij een betoverende ervaring. Zacht licht en langzaam vervagende details van de omgeving. En soms serene stilte, als de wind uit de goede hoek kwam en het geruis van de nabijgelegen A 28 doofde.
Het is al lang geleden dat deze unieke situatie van vrij kamperen bestond in Nederland. En ik ben blij dat ik het heb mogen meemaken. Misschien uit compensatie voor het gemis of heimwee. Heb ik als kunstenaar getracht een concept te cre‘ren dat eenzelfde gevoel en de emotie teweeg brengt. Dwalend Licht.
Een biografie over de Veluwe
Met het project Dwalend Licht wil ik een biografie over de Veluwe verwezenlijken. Voortkomend uit de fascinatie voor het gebied en de associaties die ik hierbij als kunstenaar voel. Het project is zowel autobiografische als ÔopenÕ voor invloeden van anderen.
Deze biografie met als thema Ôhet vertellend landschapÕ wordt gevormd door verhalen en vorm gegeven door middel van performances en lichtsculpturen. De geboden diversiteit aan sferen van de bossen, zandverstuivingen en heidevelden schept perspectieven voor een ontwikkeling naar een pluriforme voorstelling. Het uitgebreide palet aan mogelijkheden en idee‘n door anderen en mezelf aangedragen biedt voor de toekomst een bijna onuitputtelijke bron van creatieve verwezenlijking.
Het focuspunt van de te tonen kunstuitingen zijn in nauwe verbondenheid met het landschap. Dit kan in principe een breed palet aan landschap gerelateerde kunst in elke mogelijke kunstvorm zijn. Het basisidee is een selectie van lichtsculpturen die in het landschap geplaatst worden en daar de natuurlijke contrasten van licht en donker benutten door de textuur uit de natuur te vermengen met de ÔvreemdeÕ elementen.
Deze sculpturen dienen hier als ÔlandmarkÕ waar omheen dan de voorstelling kan worden gebouwd met toevoegingen en invullingen door zowel professionele als amateur-kunstenaars en groepen. De locatie wordt zo getransformeerd tot decor en onderwerp ineen waarbij de objecten versmelten met de omgeving en een vervreemdende sprookjesachtige sfeer oproepen. Alles erop gericht om de toeschouwer de illuminerende ervaring moet overkomen alsof de elementen een zachte landing in het landschap hebben gemaakt en - in een nacht, mysterieus - gelijk paddestoelen zijn ontstaan.
project schovenhorst
project molencaten
project schovenhorst tweede uitvoering
Uitvoeringen op Schovenhorst door Tessa Zoutendijk en Arjen Uittenbogaard. De verhalen Het ruitergat, De witte vrouwe van Kernhem en De Jufferboom.
|
